fa تاثیر اختلالات حسی و فراموشی نیمه‌بدن و آسیب نیمه‌میدان‌بینایی بر مرتبه ناتوانی در مبتلایان به سکته مغزی عمومى General تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : یافته‌های بالینی تاثیرگذار بر ناتوانی بیماران سکته مغزی حائز اهمیت است. زیرا وجود این عوامل می‌توانند در پیش‌آگهی و بهبودی بعدی بیمار تاثیرگذار باشند. در این مطالعه رابطه وجود اختلال حسی، نگلکت و همی‌آنوپسی با شدت ناتوانی ایجاد شده در بیماران سکته مغزی بررسی شد. روش بررسی : این مطالعه آینده‌نگر روی بیماران مبتلا به سکته مغزی بستری در بیمارستان ولیعصر بیرجند در سال 1384 انجام گرفت. وجود همی‌هیپوستزی، همی‌آنستزی، همی‌نگلکت و همی‌آنوپسی همنام در بیماران بررسی شد. مرتبه ناتوانی بیمار 72 ساعت بعد از سکته براساس معیار رانکین تعیین شد. آزمون تی و فیشر برای تحلیل آماری میانگین مرتبه ناتوانی به کار رفت و 05/0P< معنی‌دار تلقی شد. یافته‌ها : 329 بیمار سکته مغزی بررسی شدند. در گروه مورد مطالعه 4/37درصد همی‌هیپوستزی، 8/13درصد همی‌آنستزی، 9/7درصد همی‌نگلکت و 3/7درصد همونیموس همی‌آنوپسی داشتند. میانگین ناتوانی در بیماران با همی‌آنستزی به طور معنی‌داری بیشتر از سایر بیماران بود (05/0P<). میانگین ناتوانی در افراد با همی‌هیپوستزی یا همی‌نگلکت یا همی‌آنوپسی همنام نسبت به افراد بدون آن تفاوت معنی‌داری نداشت. میانگین ناتوانی بیماران با تریاد همی‌آنستزی، همی‌نگلکت و همی‌آنوپسی همنام به طور معنی‌داری بیشتر از سایرین بود (05/0P<). نتیجه‌گیری : همی‌آنستزی موثرترین یافته بالینی تاثیرگذار بر ناتوانی مبتلایان به سکته مغزی است. وجود تریاد بالینی فوق تشدید کننده میانگین ناتوانی در این بیماران است. Background&Objective: Clinical findings effective on disability of stroke patients have importance due to their effects on prognosis and future recovery following rehabilitation. Materials&Methods: Consecutive stroke patients admitted in Valie-Asr hospital, Khorasan enrolled in a prospective study in 2005. Hemihyposthesia, hemianesthesia, hemineglect and homonymous hemianopsia were evaluated in the patients. Disability score was determined based on the Rankin scale at 72 hours post stroke. Mean of Rankin Disability Score (MRDS) was analysed by T and Fisher tests and p<0.05 declared as significant. Results: 329 stroke patients were investigated. Hemihyposthesia, hemianesthesia, hemineglect and homonymous hemianopsia were found in 37.4%, 13.8%, 7.9% and 7.3% respectively. MRDS was significantly higher in patients with hemianesthesia than other stroke patients, p<0.05. MRDS of patients with each of hemihypoestheisa, hemineglect and homonyous hemianopsia was not signigicantly different than patients without these abnormalities respectively. Patients with triad of hemianesthesia, hemineglect and homonymous hemianopsia had significantly higher MRDS than others , p<0.05. Conclusion: Hemianesthesia is the most important clinical effector on MRDS of the stroke patients. Presence of above triad predicts the highest MRDS in these patients. حسی , نگلکت , آنوپسی , ناتوانی , سکته Sensory, Neglect, Anopsia, Disability, Stroke 56 60 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-11-2-10&slc_lang=fa&sid=1 Ghandehari K کاویان قندهاری 5900319475328460048041 5900319475328460048041 Yes Ghandehari Z زهرا ایزدی مود 5900319475328460048042 5900319475328460048042 No